براکت آسانسور T5 یکی از اجزای مکانیکی ضروری در سیستم ریلگذاری آسانسور است. این براکتها به طور خاص برای مهار و تثبیت ریلهای راهنمای T5 طراحی شدهاند. ریلهای T5 سبکترین و کوچکترین سایز استاندارد ریل در آسانسور هستند و عمدتاً برای هدایت وزنه تعادل در اکثر آسانسورها یا برای کابین آسانسورهای سبک و کمسرعت به کار میروند. براکت T5 نقش کلیدی در تضمین پایداری و حرکت روان این نوع ریلها ایفا میکند.
نقش و وظیفه براکت T5 در آسانسور
وظایف اصلی براکت T5، مشابه سایر براکتهای ریل آسانسور، اما متناسب با وزن و نیروهای کمتر در سیستمهای سبکتر، شامل موارد زیر است:
- مهار و تثبیت ریلها: براکتها، ریلهای T5 را به طور محکم در جای خود ثابت نگه میدارند. این تثبیت از هرگونه لرزش، انحراف یا جابجایی ناخواسته ریلها در حین حرکت آسانسور جلوگیری میکند.
- اتصال ریل به سازه چاه: براکتها به عنوان یک واسطه، ریلهای T5 را به سازه اصلی ساختمان (مانند آهنکشی چاه یا دیوارههای بتنی/آجری) متصل میکنند.
- تصحیح ناشاقولی چاه: در عمل، چاه آسانسور ممکن است دارای انحرافات جزئی از حالت کاملاً شاقول باشد. براکتها با قابلیت تنظیم، به نصاب آسانسور اجازه میدهند تا این ناشاقولیها را تا حدودی تصحیح کرده و ریلها را با دقت بالا و به صورت موازی و شاقول نصب کند.
- تحمل نیروهای وارد بر ریل: با وجود اینکه ریل T5 برای بارهای سنگین طراحی نشده است، در هنگام حرکت عادی و به خصوص در زمان فعال شدن ترمز ایمنی (پاراشوت وزنه تعادل) که نیروهای فشاری و جانبی به ریل وارد میشود، براکتها وظیفه تحمل و انتقال این نیروها به سازه ساختمان را دارند.
- کاهش لرزش و صدا: با نصب صحیح براکتها و ریلها، حرکت وزنه تعادل (و در صورت استفاده، کابین) روانتر شده و لرزش و صدای ناشی از حرکت به حداقل میرسد.
مشخصات فنی و کاربرد براکت T5
- ریل T5: ریل T5 (که گاهی با نام T50/A نیز شناخته میشود) کوچکترین سایز استاندارد ریل آسانسور است. ابعاد آن معمولاً شامل پهنای پشت ریل 50 میلیمتر و ضخامت تیغه 5 میلیمتر است.
- کاربرد ریل T5:
- رایجترین کاربرد: به عنوان ریل راهنمای وزنه تعادل در اکثر آسانسورها (تا ظرفیتهای بالا نیز از این ریل برای وزنه استفاده میشود).
- کاربرد محدودتر: در آسانسورهای بسیار کوچک با ظرفیت پایین (مانند 2 تا 4 نفره) و سرعتهای کم (معمولاً 0.63 تا 1 متر بر ثانیه)، ممکن است به عنوان ریل راهنمای کابین نیز استفاده شود.
- جنس: براکتهای T5 معمولاً از ورق فولادی (آهنی) ساخته میشوند. این ورقها به شکل نبشی یا سایر مقاطع خم شده و استحکام مناسبی برای مهار ریل T5 دارند. برای جلوگیری از زنگزدگی، ممکن است رنگآمیزی یا آبکاری گالوانیزه شوند.
- ابعاد و وزن: ابعاد و وزن براکت T5 بستگی به طراحی سازنده دارد، اما معمولاً سبکتر و کوچکتر از براکتهای T9 یا T16 هستند.
- اتصال به ریل: براکتها مستقیماً به ریل جوش داده نمیشوند. اتصال ریل به براکت از طریق لقمههای مخصوص T5 (چدنی یا فولادی) و پیچ و مهره صورت میگیرد. هر براکت معمولاً با دو لقمه، ریل را محکم نگه میدارد.
- اتصال به سازه: براکتها به طور معمول به اسکلت فلزی (آهنکشی) چاه آسانسور جوشکاری میشوند. در صورت عدم وجود آهنکشی، میتوانند با استفاده از انکربولت یا روشهای دیگر به دیوارههای بتنی یا آجری چاه متصل گردند.
نکات مهم در نصب براکت T5
نصب صحیح براکتهای T5، هرچند برای ریلهای سبکتر، همچنان نیازمند دقت و مهارت است:
- نقشه آسانسور: ابعاد و محل قرارگیری براکتها باید با توجه به نقشههای اجرایی و محاسبات آسانسور بررسی شود.
- مکان دقیق: براکتها باید در نقاط دقیق و طبق اندازهگیریهای انجام شده در چاه نصب شوند.
- فواصل استاندارد: فاصله بین براکتها از یکدیگر (به صورت عمودی) باید در محدوده استاندارد (معمولاً بین 1.5 تا 2.5 متر) باشد. رعایت این فاصله برای پایداری ریل و توزیع مناسب بار ضروری است.
- شاقولکاری و گونیا بودن: ریلها باید با دقت بالایی نسبت به یکدیگر و نسبت به دیواره چاه، کاملاً شاقول و گونیا باشند. این کار به وسیله ابزارهای شاقولکاری لیزری یا سنتی انجام میشود.
- جوشکاری استاندارد: در صورت جوشکاری براکتها به آهنکشی، کیفیت جوش بسیار مهم است و باید توسط جوشکار ماهر و با رعایت اصول فنی انجام شود.
عدم رعایت این نکات در نصب میتواند منجر به لرزش کابین یا وزنه تعادل، افزایش صدا، سایش غیرعادی کفشکها و در نهایت کاهش عمر مفید سیستم و حتی مشکلات ایمنی شود.
اشتراک گذاری براکت آسانسور T5
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.